. شـــکــستم . . . آنقـــدر آهســـته که صــدای شـکــسـتنم ، کســی را آزار ندهد . من شکســـــتم… آنقـــدر آهستـــه که صــدای شکـــستنم را؛ فقط دیوارهای اتاقــم شنیدند، و نـــم پس ندادند ! صــدای شکـــستنم را قلـــم و کاغـــذ شنیدند وشـــعـــر پس دا